♪♫ …my hump, my hump, my hump.. my lovely lady lumps (check it out!)… ♪♫

nagising ako bigla. kinuha ang celfon at tiningnan ang oras.. 8:00AM daw.. “ah alas-otso pa pala”.. nang may bigla ako naalala.. hala paksyettt!!! may training pala ako at kelangan nasa opis na ng alas otso y medya!! waaah i’m so patay.. kahit inde pa ako maligo, male-late pa din ako. pero ok lang, mapapatawad naman siguro ako ng magtetrain, monday naman eh (lolz watta ekskyus). nagmadali na ako bumangon at dumiretso sa banyo. gusto ko sana magtabo na lang para mas mabilis kaso ang ginaw eh at anlamig ng tubig kaya ginamit ko ang ancient water heater sa ancient shower. pramis, pag nakita nyo yun shower at heater sa banyo namin, di nyo aakalain na magwowork pa sya, feeling mo makukuryente ka wahaha. ako nga lang gumagamit nun eh, sila either nagtatiyaga magpakulo ng tubig o tinitiis ang lamig. tapos di lang yun, kelangan mahina lang yung shower para uminit yun tubig. pag medyo malakas na, wa epek na, para ka na rin nagtabo. ang saya diba, forty-eight years ka pa matapos maligo haha. para mas praktikal, nagtabo na lang ako para sa buhok, at least ulo lang malalamigan. kaso kamo, ang tagal mabanlaw nung shampoo! andami ko kasi nalagay sa pagmamadali ko haayz.. at pagkatapos ng shampoo, kelangan pa magkondisyoner, madamihang banlaw na naman haaaayyyzz.. pano ko ma-aachieve ang target ko na 3mins ligo lang? haha. enihow, pinagpatuloy ko padin. bahala na late, di ko din naman maibabalik ang oras, no point in making sisi myself, right? hehe. inabot ng 15 mins ligo ko (yun na pinakamabilis na kaya ko ) plus mga limang minuto para magbihis at mag-ayos ng gamit (inde pa kasali pagsusuklay at pag-aayos ng tsura nun, sa taxi ko na ginawa mga to lolz). so anong oras na? 8:25AM pa! wow! may 5mins pa bago ma-late hahaha.. not funny . sana kaya itravel ang galing pasig papuntang makati ng limang minuto habang rush hour at lunes na lunes pa. challenge noh? lolz! kahit nga walang trapik, inde yun kaya ng payb minits. pero nagbakasakali pa din ako, ika nga nila, think positive wehehe. inisip ko na lang, keri na yung 30minutes late lolz.. ay ang galing nga, kasi after 30mins nasa may kalayaan pa din ako! lecheee!! napakatrapikk! anlayo ko pa huhu.. inde ko na kaya ang magthink positive lolz.. habang nag-iisip ako ng palusot, sumagi sa isipan ko ang mga bagay na pwede makakatulong para di ako maleyt:

1. sana may power ako to stop time.
2. sana may power akong magteleport.
3. sana late din lahat ng mga taong kasama ko sa training. hehe.
4. sana may mag hold ng coup sa building namin o di kaya may magpadala ng bomb threat. hehe. tignan natin kung di ba macancel yun training.
5. sana kalbo na lang ako. para wala na ako kelangan ishampoo at ikondisyoner. time-consuming talaga sya.
6. sana may helikopter ako para mabilisan lang ang byahe .. pwede! makabili nga bukas! lolz

hanggang anim lang, naputol kasi ang aking pag-muni-muni dahil bigla akong sinigawan ng drayber ng… “ASA!!! late ka na tangek!! wala ka na magagawa!! bwahahah”.. tapos bigla syang nagtransform into a dibil.. wahaha cool!! lolz .. balik sa katotohanan, nakalampas din kami ng kalayaan pagkatapos ng ilang siglo. wow! ang luwag na nung daan sa edsa/buendia bago lumiko pa-ayala, natuwa pa ako saglit pero narealize ko na useless pala kasi super duper to da hayest level late na ako. fast forward ng ilang minuto, nakarating din ako. yung binayaran ko sa cab, umabot ng halos twice sa kadalasang pamasahe ko. san ka pa, parang back and forth na wahaha sheett. eto na, papunta na ako sa comperens room, wala pa rin akong maisip na matinong palusot pero bahala na. pagpasok ko, antahimik! nakatingin sila sakin. wala talaga akong kilala, mga taga-ibang team lahat. nagsmile ako ng pasorry, “hi, morning, sorry late..”. sinabihan nko ng trainer na umupo kaso sa wala nga ako kilala, di ko alam san uupo. tapos may bigla tumawag sakin, may kilala pala ako! buti na lang! haha di ko kasi sya napansin nung una. pagkaupo ko, tsaka nagsalita ulit ang trainer, “ok, let’s start..“. nag-introduce na sya at pina-introduce din kami isa-isa. wahahaha ibig sabihin, useless pala yung pagwoworry ko all those time! kakastart lang din, 930 na yun. at take note, may mga mas leyt pa sakin, ang kakapal nila wahaha. pero tuwang-tuwa talaga ako. ok na pala kahit hindi ako kalbo.. pero gusto ko pa din magkahelikopter at magkaron ng teleportation powers wahehe.

p.s.: inde pala sakin yang my humps na alarm tone na yan, sa alarm clock ng roommate ko sya. buti na lang epektib (di ako nagising sa sariling alarm clock ) kundi baka tanghali na ako nagising.. worst na talaga!! haha.. tenkyu lord! lab mo talaga me