Count your blessings :)
Posted by: lilmiz on: Pebrero 25, 2008
tagal ko nakapagpost ulit ah. hiatus, isdatchu?ahehe.. hindi? so ano tawag nito? ah.. katamaran? eh kung sapakin kaya kita dyan?! ahaha.. at sino kausap ko? lolz. dami ko lang talaga ginawa, like tulog, kain at tulog ulit hehe. tsaka nagkaron din ako ng oras na maglinis-linis, minsan lang to mangyari, siguro may sakit ako.. ayy.. may sakit pala talaga ako, kaya pala! haha. natapos ko na din yung libro ni bob ong na pinamagatang “ang paboritong libro ni hudas”. sobra nakakatawa sya. pero may mapupulot namang aral. paborito ko na nga eh..hala! so das dat meyk me a hudas? wahahah. tapos nakaladkad na naman ako sa isang inuman at pers taym ko naranasan yung pamahiin na magtapon ng kunting alak bago magsimula, alay daw yun sa demonyo para inde malasing. di ko lam kung totoo yun or gusto lang talaga nila magsayang ng alak ahaha. at lahat ng mga nasabi ko ay walang kinalaman sa pamagat ng entry na to hehehe.
naramdaman nyo na ba ever na mas blessed ang ibang tao sa inyo? ako oo, lalo na nung bata pa ako (which is like 2 yrs ago.. yeah right ahehe). makapagklasmeyt ka ba naman ng mga may-ari ng malls, may-ari ng shipping lines, may-ari ng restaurants, may mga sariling private beach resorts, tapos nagbabakasyon twice a year sa ibang bansa? sino ba naman hindi maiinggit nun diba? ahehe. samantalang pamilya ko, yung bahay lang namin pag-aari namin ahaha, meron din kaunting lupa sa bukid na may mga puno ng mangga (pero madami sila magmamana neto, so siguro mga isang puno lang ng mangga mapupunta sa tatay ko ahaha). muntik na ako hindi makapagkolehiyo, nagkaproblema kasi sa pamilya.. so nung pagkagradweyt ng hayskul, pinakiusapan ako ni nanay na pahinga daw muna ako sa pag-aaral, kahit isang sem lang. syempre di ako pumayag at lam nyo nirason ko? kasi maiiwan ako ng aking mga kabatch. ganun kasimple at kaselfish hehe. naisip ko nun ang malas ko naman, bakit di na lang naging mayaman pamilya ko para wala kami problema sa pera lolz. matatanggap ko pa ang di mabigay yung mga material na bagay na gusto ko, pero pag-aaral? ibang usapan na yun. pagkatapos ng ilang araw ng pag-iiyak, pina-enroll din ako. sabi tinitest lang daw nila ako kung desidido ba talaga makatapos ng pag-aaral. at di naman sila nagsisi kasi nakagradweyt naman ako ng maayos, with honors, san ka pa (yabang noh hehe). sa kolehiyo ko na naging klasymeyts mga filthy rich kids, pinipilit namin ng mga normal friends ko na wag mainggit pero hindi yun mapipigilan talaga especially kung hindi ka pa namumulat sa realidad ng buhay. alam ko kasalanan ang mainggit, isa nga yun sa nakamamatay na kasalanan (deadly sins) hehe. pero over na naman ako nyan kasi mayaman naman pala ako..sa mga kaibigan ahaha
medyo seryus ang dating ng post na to, sensya na hehe. narinig ko kasi ang maala-ala mo kaya-ish kwento nung bagong kateam ko. sya lang nagpa-aral sa sarili nya. hindi naman to bago na kwento talaga, meron din kayo kilala malamang na mga ganyan. pero kakaiba sa kanya eh (tawagin na lang natin syang jr), tsaka ramdam ko ang mga pinagdaanan nya, naks. sampung taon ang inabot ni jr bago matapos ang kurso na kinuha. grabe, nakaya nya yung sampung taon hehe. kelangan nya kasi huminto paminsan kung inde na kaya ipagsabay ang trabaho at aral. nasubukan nyang magtrabaho sa mga fastfoods para lang talaga kumita. tsaka yung kita nya inde lang para sa sarili, sya pa sumusuporta sa pamilya. nakapagtrabaho din sya as utusan sa isang IT company, dito siguro sya na-inspire na pumasok sa IT. pero buong akala namin dati, IT work yun gnagawa nya, inde pala kasi di pa sya tapos sa iskuling sa panahong yun. ngunit, sa kabila ng lahat, pinilit pa din ni jr tapusin ang kurso na kinuha kahit tumanda pa sya sa kaka-aral. at tignan nyo ang resulta, dito na sya nagtatrabaho sa isang multinational company..galing! 
ano ba ang nagtulak kay JR na magpursigi? sabi nya, ayaw lang daw nya matulad sa mga kamag-anak na walang natapos at walang ibang ginawa kundi magpadami ng lahi. imbes daw na makatulong sa pamilya at sa bansa, dagdag pabigat pa. oo nga naman, may point sya. at ganun din naman ang naramdaman ko nung muntik na ako di makapag-aral, pero inde pumasok sa isip ko na paaralin ang sarili. iniisip ko kasi na dahil sila mga magulang, responsibilidad nila pag-aralin ang mga anak.. napakamakasarili 
pagkatapos nya magkwento, sinabi ko na nahihiya ako kasi inde ko man lang masyadong nabigyan ng importansya dati ang mga hirap na dinaanan ng mga magulang ko. dun pa ako sa mamahaling unibersidad nag-aral. alam ko nagsikap sila, ako din naman, pero sa tingin ko kasi hindi ako masyado nakapagpakita ng gratitude sa kanila (dahil na nga siguro sa mentality na responsibilidad nila). sa totoo nga, everytime may flat 1 ako na grade, nagpapabayad ako. wala lang, bwahaha, hirap kasi mag-flat 1, lalo na sa P.E. hehehe. and i never had to work para lang sa pag-aaral. nakapagsummerjob ako minsan at may allowance din yung OJT work pero pinanglibre ko lang sa kanila at sakin hehe. tapos naalala ko, may mga panahon na nauutusan akong maglaba dahil walang labandera, pumapayag lang ako pag may bayad, kahit karamihan ay mga damit ko lang din (kasi unfair naman, kapag labandera naglalaba may bayad eh). hehe, ganun ako kalala. at yun nga, hindi ko man lang inisip na swerte ako sa pamilya ko na willing kami ikayod sa aming pag-aaral. di gaya ng iba, tulad nila jr, na sariling sikap talaga. tapos, naiinggit-inggit pa ako nun sa mga mayayaman tsktsk. napakainspiring ng kwento ni jr. noh? bilib na ako sa kanya, i think mahal ko na sya bwahahah joke. pero dapat palakpakan natin ang mga taong tulad ni jr.. **palakpakan**.. at iboo ang mga taong gaya ko.. **booooo!!**.. hehe.. kaya mga bata, wag nyo ko gayahin ah.. let’s count our blessings lagi and be grateful sa mga yun 
28 Responses to "Count your blessings :)"
1 | Maldito
ang buhay ko ay buhay din ni JR..ahahhaa……ganun ako….single blessedness pagdating sa pag aaral….buti nalang pinagpala ako..nakatapos din dahil sa paghihirap ko ng 4 na taon sa kolehiyo…..2 ang work ko nun at nagsksuskul pa ako,,,,kamusta naman ang katawan ko?wahhaha..pero the best ang peeeling pag nagkapagtapos ka..proud ang family ko, at syempre proud din ako sa self ko…kaw bhe, proud ka din na saken?wahaa
syempre naman! froud na froud! ahahaha.. galing mo naman bhe
eye lab u moar na! ahehe
2 | randomdemeanor
naiiyak naman ako…
totoo to ah!!
kasi yung sitwasyon ni jr…katulad ng sitwasyon ko,….ako nagtatrabaho para sa BUONG pamilya ko…ke papa, mama, ate (nagagradaute na ngayong march) at kuya (na syang pabigat)..
nung highschool ako, mga barkada ang mga ganyang klaseng tao….dyahe nga eh kasi di ako mayaman, at least di ako nagpanggap…sabi nila Maingay lang daw talaga ako kaya naging barkada ko sila …hahah…bakit pa kasi sa international skul ako nag-aral nu? eh sa dun ako nakapasa sa scholarship eh…
gusto ko sana ikwento ang storya ko dito eh..kaso baka akalain ng iba DITO ako nagpopost sa blog mo…hahhahaha
basta, mejo may pagkakatulad ang kwento ko ke JR, pero malapit ng magbago yun ..
kasi ga-graduate na ate ko this March, at babalik na ko sa pag-aaral this June at o yeah..hindi aabutin ng sampung taon bago ko matapos ang kurso kasi second year na ko nung nag stop ako…
o di ba…overview…waaahhh!! post na ‘to!!
wala ako masabi.. hintayin ko na lang ang iyong post ahahaha at nagbigay ka na nga ng overview dito hehe.. saludo talaga ako sa mga kabataang tulad nyo (chos! kabataan daw? ahaha).. tumutulong din naman ako sa pamilya ko pero kulang pa eh, kasi naman kulang din yun sweldo hehe kaya nga mukha akong pera, ets por da pamili
) .. oh sya, tama na iyak, tawa naman! bwahahah
at ganito pala kahaba magreply ang walang masabi wahaha
3 | cliogoddess
Pebrero 25th, 2008 at 10:40 pm
anu ba yan, (wala lang) ayokong makirelate. kc ako nagpapaaral din ako. (bwahahaahah)
lan nio na yun. hehehe, wag ng manintriga. sheet. at least me nakukuha ako kapalit. subrang sarap!
hehheeheheeh. (teka nga lilinawin ko baka isipin nio meron ako boylet na pinapaaral)
ako po yung nagaaral at hangang march nlang ang skul, bwahahaha sarap!
hahahaha.. oi, di ko inisip na boylet yun ah! wahehe
4 | camilleeee
Pebrero 25th, 2008 at 11:17 pm
naranasan ko din magwork habang nag-aaral pa nung college. at di talaga biro. pero pag nka-graduate kna, sarap ng feeling. paid-off lahat ng paghihirap mo, as in.
kaya, kakabilib talaga ang mga taong katulad ni jr.
tama din ang sabi nila, magpasalamat sa mga bagay na ‘meron’ tayo kesa maging malungkot sa kakaisip sa mga bagay na ‘wala’ tayo.
oo nga. no joke talaga ang pagsabayin yan. bakit din kasi kelangan makagradweyt pa sa kolehiyo para makahanap ng matinong work noh? lalo na dito sa pinas, ang tataas ng standards! imbes na yung skills tinitignan, yung level ng edukasyon at ang skul na pinag-aralan mas importante tsktsk.. pano na yung magagaling talaga pero di lang nakatapos?
5 | Geisha
Pebrero 25th, 2008 at 11:54 pm
sheeeett… makakarelate ako dito!
naiiyak din ako ei mali iyak pala 
naiinspire ako everytime i hear stories kagaya ng kay jr even during my school years!
i share their passion, their hardships and their ups and downs!
share ko lang ha.. hindi ito post! (alam ko hija comment box lang ‘to) heheheh
sa skul kasi dati, may opis ako since 2nd year kalidj ako (wag mo na itanong kung ano ako). at may SA (student assistant) ako dun na taga linis at muchacha ko (sorry for the word hindi ako matapobre dahil pobre ako!) pero hindi ko sila inuutusan.. ako lahat ang gumagawa ng trabaho even paglilinis ng kubeta!
naawa ako sa kanila during exams. though libre sila sa skul, they still have to have money for some requirements, pamasahe at pang napkin! kaya love nila ako dahil kahit alam kung masama ang means ko, maganda naman layunin ko tsaka extra money naman yun. like kukuha ako ng pera sa publication fund namin at ipamimigay sa mga SA para pambili ng project or pamasahe. feel ko tuloy ako si robinhood!
somehow i hate those that are convivial students! lalo na during exams. gawain ko rin yung during exam week ay lagi akong lasing (xempre may pera) pero hindi ko ginagastos ang pinapadala ng parents ko for tuition dahil wala naman talagang pinapadala! (sweldo ko yung pang tagay ko at libre naman ako sa skul) mga estudyante pa minsan kasabay ko sa mga bars! pero ,ay iilan talagang gagong studyante na pagpinapadalhan ng pera pang drugs lang at pang-inum o di kayay pang-iyot!
at nang dahil dun, nagkaroon ako ng maraming kaaway! dahil pumupunta sila sa opis at nagpapatulong sa mga promisory notes nila! syempre di ko sila tutulungan kung yun ang ginagawa nila! tinatawagan ko muna parents nila kung totoo ngang walang pambayad.
pero may ilan talagang wala! at kahit di ako pwedeng mag recommend para makakuha ng clearance (dapat kasi magbayad muna kahit 10% bago mag promise)eh nilalakad ko nalang clearance nila para maka take ng exams!
and am so glad they have succeed! naalala ko lang sila sa post na ito! yun lang
(nasan na kaya sila ngayon? naalala pa kaya nila ako? yung baklang maldita at suplada? mga leche sila…) joke!
mare, page ko to.. can’t you see, it’s lilmispasaway.wordpress.com? wahahaha joke
ambaet mo pala
madami ngang ganyan, ano ulit tawag? ah convivial. yun pala yun ahehe. winawaldas lang nila sa mga walang kwentang bagay ang pinaghirapan.. hindi ko naman sinasabi na wag sila mag-enjoy pero dapat may limit din.. matanda na naman sila, lam na dapat ang tama at mali (naks!) ahehe.. naalala ko tuloy yun isa ko na klasmeyt, nagjoin sya sa frat, ano tawag sa frat na yun yung may sobrang laking paso sa inner wrist? muntik nga syang mamatay sa hazing-hazing nila pero ano ginawa nya? go pa din.. bumagsak na sya sa halos lahat ng subject at nagshift na lang tapos nabalitaan na lang namin na huminto na din sa pag-aaral, naging adik daw kasi.. tsktsk sayang.. gwapo pa naman sana yun.. wahehe
meron din palang promisori note sa kolehiyo? naalala ko lang ay hayskul eh. siguro nahiya na magpromisori mga klasmeyts ko sa kolehiyo dahil mayayaman nga ibang kaklase namin hehe malakas ka pala sa skul nyo at kaw taga-gawa ng clearance.. teka, ano ka ba? principal?? haha
masarap din talaga ang peeling ng makatulong sa iba
syempre naalala ka ng mga nun.. naalala ka namin kuya, salamat talaga ah
7 | Geisha
Pebrero 25th, 2008 at 11:55 pm
ito pa isa:
sorry mare
ish ok mare
8 | cliogoddess
bwahahahaha, geisha, nakalimutan mo yata meron kang sariling wordpress. wag makisawsaw kay lilmis,
pero teka, tama ba na dito tayo magchikahan sa comment box nia, nyeta! magmumukha shang sikat pag nakitang maraming comment, choze! bwahahaha
nakalimutan nga nya, nalilito na yan.. nakadrugs siguro wahaha
oo, tama naman na dito magchikahan, wala naman akong nilagay na babala na bawal magchikahan hahaha.. oisst, sikat ako ah, meron akong average of 5 hits per day.. kaya mo yun? hahahahah
9 | brath
uie nabasa ko na rin yang libro ni bob ong! idol ko yan e ! galing kasi sumulat..
xiao!
galing nga nya!
10 | brath
haha mahal mo na pala si jr! maganda ang kwento niya nakaka inspire,,ako di ko kinailangang mag trabaho nung nag aaral ako nung una kong natapos na course, pero ngayon, pinagsasabay ko ang trabaho at isa pang panibagong course na kelangan kong tapusin..
shaks ang hirap din nun ah
xioa!
ahehe kakainlab mga ganung tao eh.. wahaha lolz! wow galing mo naman
11 | koreanmine
tita charing concious ikaw b yan? hehe
tinamaan ako, ouch ouch ouch. pramis
kc kahit super hirap, pinag aral p din ako taz la ako ginwa kundi mag bulakbol taz di p nkaka graduate eh na tesbun na
‘gang ngaun, di p din ako nakaka bawi man lang
awww.. sowee
12 | beer-O
haayyy…ang daming nakakarelate dito…isa na ko dun. hehe 
di rin kasi ako galing sa well-to-do family at iginapang lang parents ko ang pag-aaral ko. buti na nga lang gumawa ako ng paraan (scholarship, para clear) kaya nakaraos din…
masarap talaga yong feeling na nakatapos ka kahit mahirap ka lang. kesa naman sa may kaya na walang interes mag-aral at kuntento na sa buhay nila…hehehe
ahehe.. buti niclear mo, iba pa naman iniisip ko wahaha
tama ka, pasalamat sila at nagtatapon lang sila ng pera haha.. pero meron din talagang ibang tao na ayaw mag-aral, may kaya o wala.. tulad nung pinsan ko na ka-age ko lang.. as in pahirapan kada umaga para papasukin sya nung elementary hahaha.. sabay kami gumradweyt, ako kolehiyo, sya naman sa hayskul LOLz
13 | menggay
hay! parang inlove na ko kay jr. hehehe oki seryoso to, naitanong ko na nga din yan sa saRili ko bakit sila may ganito, may ganun, may sasakyan, malaking bahay, kompletong pamilya, normal ang buhay, bakit sila normal yung mga tiyan nila? Si lord maraming beses ko na tinanong nyan. Siguro nga baka binging bingi na siya saken. Isang araw na realize ko din naman na sa halip na maghanap ako ng wala ei magpasalamat nalang sa lahat ng biyaya kong natatanggap. Marami pala kong dapat ipagpasalamat.
Di na mahalaga saken kong palagi akong nahuhuli sa uso, di rin mahalaga saken kong di palaging himdi branded ang gamit ko, oki na rin saken ngayon kahit maliit lang bahay namin. Pinaghirapan ng mga magulang ko yon kaya dapat ipagmalaki ko yon at di importante sakin na kong malaki man ito o maliit.
Ang Mama at papa at si sister, mga kaibigan, ilang kamag-anak(di lahat ha) sila ang pinakamagandang biyaya ibinigay ni lord, walang katumbas na halaga.
karibal na tayo kay jr! ahaha
hindi naman ang bahay ang importante, yung mga nasa loob nun ang importante (naks ano nakain ko ngayon haha) .. ayoko nga ng malaking bahay eh, nasanay na ako sa bahay kubo namin wahehehe
ahaha hindi na nilahat mga kamag-anak.. hmm, bakit kaya?lolz!
14 | repah
Pebrero 26th, 2008 at 10:29 pm
sis.. naiyak rin ako.. buti pa nga u.. napilit mo clang ganyan ako.. di pwede pag cnving hinto- hinto.. bwal ang humadlang kya.. paistop-istop ako.. huhu.. grabe.. naalala ko ung panu mgpagod pra mkapagaral uli.. ayan nagkweto tuloy ako.. bsta be thankful what god give to you.. and always couunt ur blrssing
awww.. minsan talaga walang nagagawang paraan, hindi natin sila masisisi.. sige lang sis, basta nagsisikap ka naman eh
15 | lilmiz
Pebrero 26th, 2008 at 11:42 pm
pahabaan ba eto ng comments??? ahahah.. eka lang, mahina kalaban, pero babasahin at didibdibin ko yan isa-isa salamat sa mga nagshare, mukhang madami nakarelate at naiyak.. kaya pala bumabaha dito sa bahay ko
16 | lilmiz
natapos ko din sa wakas haha.. at ang nanalo ay si.. *drumroll* .. mareng geisha! haha obviously! ang comment mo mare ay umabot ng 374 words na may 2,129 characters (with spaces) wahahahah.. tenkyu tenkyu sa lahat ng nagkomento ahehe.. marunong din pala kayo magdrama!! kala ko kalokohan lang lam nyo? wahaha .. bago ako umalis, mag-iiwan ako ng isang article na nabasa ko dati tungkol sa pagtetenkyu
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
less for self
more for others
enough for all …
By Oprah Winfrey
I live in the space of thankfulness - and I have been rewarded a million times over for it. I started out giving thanks for small things, and the more thankful I became, the more my bounty increased. That’s because what you focus on expands, and when you focus on the goodness in your life, you create more of it. Opportunities, relationships, even money flowed my way when I learned to be grateful no matter what happened in my life.
“Say thank you!” Those words from my friend and mentor Maya Angelou turned my life around. One day about ten years ago, I was sitting in my bathroom with the door closed and the toilet lid down, booing and ahooing on the phone so uncontrollably that I was incoherent. “Stop it! Stop it right now ! and say thank you!” Maya chided. “But - you don’t understand,” I sobbed.
To this day, I can’t remember what it was that had me so far gone, which only proves the point Maya was trying to make. “I do understand,” she told me. “I want to hear you say it now. Out loud. ‘Thank you.’” Tentatively, I repeated it: “Thank you - but what am I saying thank you for?” “You’re saying thank you,” Maya said, “because your faith is so strong that you don’t doubt that whatever the problem, you’ll get through it. You’re saying thank you because you know that even in the eye of the storm, God has put a rainbow in the clouds. You’re saying thank you because you know there’s no problem created that can compare to the Creator of all things.
Say thank you!”
So I did - and still do. Only now I do it every day.
I kept a gratitude journal, as Sarah Ban Breathnach suggests in Simple Abundance, listing at least five things that I’m grateful for. My list includes small pleasures: the feel of Kentucky bluegrass under my feet (like damp silk); a walk in the woods with all nine of my dogs and my cocker spaniel Sophie trying to keep up; cooking fried green tomatoes with Stedman and eating them while they’re hot; reading a good book and knowing another awaits. And when I feel that life is hard, all I have to do is read my gratitude journal. IT truly helps.
My thank-you list also includes things too important to take for granted: an “okay” mammogram, friends who love me, 15 years at the same job (and loving it more than the first day I started), a chance to share my vision for a better life, staying centered, having financial security. I won’t kid you, having money for all the things I want is a blessing. But as I look back over my journals, which I’ve kept since I was 15 years old, 99 per cent of what brought me real joy had nothing to do with money . (It had a lot to do with food, however.) It’s not easy being grateful all the time.
But it’s when you feel least thankful that you are most in need of what gratitude can give you: PERSPECTIVE. Just knowing you have that daily list to complete allows you to look at your day differently, with an awareness of every sweet gesture and kind thought passed your way. When you learn to say thank you, you see the world anew. And as Meister Eckhart so eloquently Stated: “If the only prayer you ever say in your whole life is ‘Thank you’, that would suffice.”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ayy.. ako pala ang winner.. hahaha tulog na ako.. nayt!
17 | MisyeL
Pebrero 27th, 2008 at 12:11 pm
pahabol po! hehehe… may pagka selfish din ako kasi nasa isip ko din noon na responsibility ng parents ko patapusin kami at kahit na di naman ganun kailangan sa pag-aaral pipilitin ko silang bilhan ako like computer, books, etc.
Ngayon I hope makabawi ako sa parents ko sa lahat lahat ng binigay nila sa akin, I’m blessed kaya dapat talaga magpasalamat at sa mga tao na dumadanas ng hirap para lang makatapos ng pag-aaral super saludo ako sa kanila!
tama! na dapat magpasalamat
18 | gasti
natawa talaga ako sa kalokohan mo..nagpapabayad ka pa sa nanay mo kapag ikaw ang naglaba..hanep! walang utang na loob! lols! mabuti naman at nakapag isip isip ka na rin sa ngyon…(ngyon lang eh noh?)..pero naiintindihan naman kita kasi bata ka pa noon pero ngyon siguro alam mo na kung gaano kahirap kumita ng pera…nakakabilib talaga mga ganyang tao gaya ni jr…pinagpapala yan.
ahaha oo na, inggrata na ako! (tama ba yung term? wehehe) haha.. hirap talaga kumita ng pera, kala ko kasi tumutubo lang sya sa kahoy or napupulot kung san-san (ganun lagi sabi nila nanay sakn) wahaha.. sana madaming tulad ni jr para masaya lahat
19 | linglingbells
ako din, naiinggit din ako sa mga klasmeyts kong ubod ng yaman.. pang-mayaman kasi talaga ang course ko, hindi kami mayaman pero gusto ko talaga yung course ko kaya pinipilit ko.. madami ring mga nagttrabaho na klasmeyts ko, sila yung mga katulad ko na di rin kayaman pero gustong mag-film.. gusto ko man magtrabaho, di ako pinapayagan kaya ang ginagawa ko, super tipid ng baon at hanap ng kung anu-anong raket..
pag gusto mo naman talaga ang isang bagay, magpupursigi ka talaga! mabuhay ka junior! at dahil diyan, gagawin kong pelikula ang buhay mo!
ahehe sana magpa-ulan ng pera yang mga mayayaman na yan no? lolz.. go lang dyan iha, buti yan sinusuportahan ka ng iyong perents
isali mo ko sa pelikula ah, mag-iisip na ako kung sino gaganap sakin wahaha kung wala akong maisip, ako na lang! hahaha
21 | starwax
ang kyut nung nasa sidebar ng blog mo!
tenks.. at napansin mo na kyut ako ahehe.. ay yung nsa sidebar pala sinasabi mo lolz!
22 | cliogoddess
aba, nagyabang ng hits. hehehe
tignan mo sakin.
bah. 10 hits yata ako,
(in one month) bwhahahaah
ahahah! sige, mas sikat ka na! ahaha
23 | Rhapsody
kainspire nga story nya, ako kasi kaya ako nag-apply as scholar di lang para mapa-aral ko sarili ko para rin magkaron ng kahit maliit na allowance from school plus from parents heheh..
galing ko noh! heehhe
ahehe oo nga, galing!
24 | sommer
..haaay, katouch naman ang post mo. galing din pati sa comments dami nakakarelate. ako dun sa part na naiinggit nakarelate…kasi likas akong inggitera!bwahahah! kahit meron na ko pag merong mas maganda ang iba, inggit na ako…bad ako e! pero ang nagiging mantra ko na ngayon pag naiinggit na ako…i can’t have everything.:)
apir! inggitera din ako eh nyahahah
25 | iris
hi lilmiz, i just transfered to http://www.naptimerocks.com. pa-update naman ng link ko, please? if you have already, super thanks!
oki na, updated na.. walang anuman
26 | Maldito
bhe wala kapa ba?miss na kita weh..agehehhe.. :0..uwi kana saken…wag ka na tampo..kawawa ang baby natin na nasapupunan ko..
andito lang naman ako bhe, mas namiss kita (naks!
27 | Buhay pa naman ako :P « Sayt ni LilMisPasaway
[...] anu-ano dyan na nakalimutan ko kayo (chos! ahehe). eto na nga at magpopost na, nabasa ko kasi ang comment ng labs ko (yihee!!), di ko sya matiis kaya dali-dali ako nagsulat. inde din ako matutulog ngayon [...]
Mga nag-react